https://ekpedeftikos.weebly.com/iotasigmatauomicronrhoiotaalpha.html
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Translate
Ο κολοσσός της Αμαθούντας
Το κολοσσιαίο άγαλμα της Αμαθούντας, ύψους περίπου τεσσάρων μέτρων, θεωρείται η μεγαλύτερη σε μέγεθος αρχαιότητα που έχει βρεθεί στην Κύπρο. Έχει 4,20 μέτρα ύψος και 2 μέτρα πλάτος. Ανάλογο κολοσσιαίο άγαλμα από το οποίο λείπει μεγάλο μέρος των ποδιών, βρέθηκε επίσης στην Αμαθούντα και βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Λεμεσού, όπου και άλλα μέλη αγαλμάτων του Βες. Ήταν μάλλον της όψιμης αρχαϊκής ή πρώιμης κλασσικής τέχνης και ίσως ο κολοσσός να είχε τύχει επεξεργασίας εκ νέου κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο εν όψει μιας οποιασδήποτε αλλαγής στη χρήση του, μάλλον για να χρησιμοποιηθεί σαν βρύση, με διατρυπημένη μάλιστα την κεφαλή του λιονταριού για να τρέχει από εκεί το νερό. Βρισκόταν αρχικά τοποθετημένο σε μια εσοχή (κόγχη) δίπλα σε μια κρήνη (δεξαμενή νερού) του λιμανιού. Το νερό κυλούσε μέσα από το σώμα του και έβγαινε από το στόμα της λέαινας που κρατά.
Στην Αμαθούντα, η μετάβαση από την εποχή των βασιλείων σ' αυτήν της Πτολεμαϊκής κυριαρχίας εκδηλώνεται με αναταραχέςστην τοπογραφία της πόλης, με επιδιορθώσεις των τειχών, την καταστροφή του βασιλικού παλατιού (στο κέντρο της Ακρόπολης), την οικοδομή ενός μεγάλου στρατιωτικού λιμανιού, το οποίο ανέλαβε ίσως ο Δημήτριος ο Πολιορκητής για την εκστρατεία του εναντίον της Αιγύπτου, και με μια πρώτη φάση οικοδομής στη γειτονική ''Αγορά''. Από την άλλη, αλλαγές στον πληθυσμό παρατηρούνται στις επιτύμβιες στήλες ατόμων, που ήρθαν από διαφορετικές περιοχές του Ελληνικού κόσμου: παρατηρούμε ιδιαιτέρως μια σειρά, μοναδική στην Κύπρο, ζωγραφιστών στηλών Μακεδονικού ή Θεσσαλικού τύπου. Παρατηρούμε παράλληλα, στις τελευταίες δεκαετίες του 4ου αιώνα, μια επιθυμία να υπερασπιστούν οι τοπικές παραδοσιακές αξίες. Έτσι, σε δύο αφιερώσεις του Ανδροκλή, του τελευταίου βασιλιά της Αμαθούντας, που απευθύνονται στην ''Κυπρία'' και στην ''Κυπρία Αφροδίτη'', η γλώσσα που ονομάζεται ετεοκυπριακή εμφανίζεται στην τιμητική θέση, πάνω από το Ελληνικό αλφάβητο, ακι αυτή η επιλογή μαρτυρείται ακόμη σε μια επιγραφή της πόλης της Αμαθούντας προς τιμή του ''ευπατρίδη'' Αρίστων.
Μέσα σ' αυτό το κλίμασύνδεσης με τις αρχαίες παραδόσεις έναντι στις πολιτικές και κοινωνικές διαταραχές, μπορούμε να διερωτηθούμε αν το μνημειώδες άγαλμα του Μπες, που ανακαλύφθηκε το 1873 στην κάτω πόλη, το οποίο χρονολογήθηκε αρχικά στην Αρχαϊκή περίοδο και έπειτα στη Ρωμαϊκή περίοδο, είναι ένα αρχαϊζων γλυπτό της αρχής της Ελληνιστικής περιόδου, που ανεγέρθη προς τιμή του μεγάλου ανδρικού θεού της Αμαθούντας στην καινούργια αγορά.
Οθωμανική Περίοδος
Κατά τον Οκτώβριο του 1873 βρέθηκε ο «Κολοσσός της Αμαθούντος» (άγαλμα του Θεού Βες) από τον προξενικό πράκτορα της Μεγάλης Βρεττανίας στη Λεμεσό Π.Γ. Λοΐζο, που του απαγορεύθηκε από τον κυβερνήτη Βεϊς Πασά Μεχμέτ να τον πουλήσει στο Βρεττανικό Μουσείο διότι βρέθηκε, κατά τον ισχυρισμό του τελευταίου, σε άγονη κρατική γη. Κατάσχεσαν το εύρημα για να αποτρέψουν τη λαθραία εξαγωγή του στο εξωτερικό.
Τελικά ο Βεΐς με πλοίο μετέφερε το 1874 τον Κολοσσό στην Κωνσταντινούπολη, έξω από την Αγία Ειρήνη. Την δευτερη σε μέγεθος βυζαντινή εκκλησία της πόλης που χρησιμοποιήθηκε τότε σαν μουσείο.
Σήμερα βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Κωνσταντινούπολη.

Πηγές:
https://www.sigmalive.com/news/local/1329205/o-kolossos-tis-amathountas-aikhmalotos-stin-konstantinoupoli-h-aghnosti-istoria
https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=1899&-V=limmata
https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=1980&-V=limmata
https://opac-government.libraries.gov.cy/cgi-bin/koha/opac-detail.pl?biblionumber=100562
https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Bes_statue_in_the_Istanbul_Archaeology_Museum
Τρωικός Πόλεμος
Η Ιλιάδα είναι ένα τεράστιο «στρώμα μνήμης» που περιέχει θραύσματα πραγματικών γεγονότων και κοινωνιών της Εποχής του Χαλκού, στοιχεία της Γεωμετρικής/Αρχαϊκής εποχής ανακατεμένα με αιώνες προφορικής παράδοσης.
Ιλιάδα ( 11.19–28)
Στην Ιλιάδα ο Αγαμέμνονας φοράει τον θώρακα του Κινύρα όταν πηγαίνει στη μάχη. Η μνήμη που έφερε ο μύθος του Τρωικού Πόλεμου για την Κύπρο ήταν για μια Κύπρο πλούσια, ανεξάρτητη δύναμη που έχει σχέσεις και με τον κόσμο των Αχαιών και έστειλε διπλωματικά δώρα στον Αγαμέμνονα. Δώρα του Μυθικού Κινύρα, αντίστοιχα των δυνατοτήτων της μεταλλουργίας της τότε εποχής.
Αλλά ήταν η Κύπρος που πίστευε στη Μεγάλη θεά, που πίστεψε πρώτη στην Αφροδίτη, η οποία ήταν προστάτιδα των Τρώων και υπέρ του Πάρη.
Ιστορία- Αρχαιολογία:
Η Κύπρος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού ήταν ένας εμπορικός κόμβος. Γύρω στο 1200 π.Χ. ήταν εξαιρετικά πλούσια και ισχυρή λόγω του χαλκού και του διεθνούς εμπορίου.
Η Έγκωμη ήταν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Κύπρου γύρω στο 1300–1200 π.Χ.
Έχουμε:
- τεράστια παραγωγή χαλκού,
- εργαστήρια,
- πλούσιες ταφές,
- διεθνή εμπορικά αντικείμενα,
- μυκηναϊκή κεραμική,
- συστήματα οχύρωσης,
- και καταστροφές γύρω στην περίοδο της μεγάλης κρίσης.
Η Κύπρος λοιπόν ήταν οικονομικά απαραίτητη για τον κόσμο της εποχής. Η Κύπρος ήταν γνωστή στην Εγγύς Ανατολή ως Alashiya και ήταν σημαντικός παραγωγός χαλκού. Τα μεγάλα κέντρα, όπως η Έγκωμη, το Κίτιον, η Χαλά Σουλτάν Τεκκέ και η Παλαιπάφος, είχαν ισχυρές σχέσεις τόσο με το Αιγαίο όσο και με Συρία, Ανατολία και Αίγυπτο.
Τα αρχαιολογικά δεδομένα συνδέουν το νησί με την περιοχή της Τροίας με τους εξής τρόπους: [1]
- Ξίφη τύπου Naue II: Στην Κύπρο έχουν βρεθεί εξαιρετικά δείγματα των περίφημων ξιφών Naue II (αιχμηρά ξίφη κατάλληλα για νύξη και κοπή), τα οποία αποτελούσαν το κορυφαίο όπλο της περιόδου. Παρόμοια όπλα και μπρούντζινες αιχμές βελών έχουν ανασκαφεί στα στρώματα καταστροφής της Τροίας (Τροία VI και VIIa, που ταυτίζονται με την εποχή του Τρωικού Πολέμου). [1, 2, 3, 4]
- Κυπριακή Κεραμική στην Τροία: Στα αρχαιολογικά στρώματα της Τροίας VII έχουν βρεθεί δείγματα κυπριακής κεραμικής (όπως τα χαρακτηριστικά δακρυδόχα αγγεία Base Ring και λευκόχριστα αγγεία White Slip), γεγονός που επιβεβαιώνει τις απευθείας εμπορικές επαφές των Τρώων με την Κύπρο.
Οι διπλωματικές πινακίδες των Χετταίων δείχνουν ότι η Αλάσια (Κύπρος) και τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας (όπου βρισκόταν η Τροία) ανήκαν στο ίδιο μεγάλο εμπορικό και πολιτικό δίκτυο της Ανατολικής Μεσογείου. Υπήρχαν συχνές αναφορές για θαλάσσιες επιδρομές και εμπόριο που συνέδεαν άμεσα ή έμμεσα τις δύο περιοχές.
Στην Ιλιάδα ο θώρακας που προσφέρει ο πλούσιος βασιλιάς Κινύρας, στον Αγαμέμνονα είναι εξαιρετικά πολύτιμος. Ο Κινύρας είναι μυθολογική ανάμνηση ενός πολύ παλιού Κυπρίου βασιλιά, μαζί με τη μακρινή μνήμη της τεράστιας μεταλλουργικής δύναμης της Κύπρου.
=========================================
Μετά τον Τρωικό Πόλεμο: Η επιστροφή των ηρώων.
Ο Οδυσσέας ίσως να πέρασε και αυτός… Με το τέλος του Τρωϊκού πολέμου, στην επιστροφή τους, πολλοί ήρωες πέρασαν από την Κύπρο.
Ακάμας → βορειοδυτική Κύπρος / Ακάμας
Δημοφών → σε ορισμένες
παραδόσεις Κύπρος
Τεύκρος → Σαλαμίνα
Αγαπήνωρ → Πάφος
Κηφεύς → Κερύνεια
Πράξανδρος → Λάπηθος.
(Από την Αμαθούντα δεν πέρασαν, ακόμα και το παιδί του Θησέα, από την Αριάδνη, πέθανε στη γέννα)
Μετά τις καταστροφές της Ύστερης Εποχής του Χαλκού εμφανίζεται στην Κύπρο ακόμη εντονότερα η ελληνική/μυκηναϊκή πολιτισμική παράδοση. Η Κυπριακή ελληνική της 1ης χιλιετίας π.Χ. και η Αρκαδική διάλεκτος της Πελοποννήσου θεωρούνται στενά συγγενείς. Η σχέση τους πιθανότατα ανάγεται σε κοινή εξέλιξη από τον μυκηναϊκό/νότιο ελληνικό κόσμο, με σημαντικές εξελίξεις πριν και μετά το 1200 π.Χ.
Η καταστροφή του μυκηναϊκού ανακτορικού συστήματος στην Ελλάδα προκαλεί μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών. Η Κύπρος δέχεται διαδοχικά κύματα ανθρώπων από τον ελλαδικό χώρο, τα οποία φέρνουν μυκηναϊκές παραδόσεις και τελικά την ελληνική γλώσσα.
Βιβλιογραφία:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%88%CF%80%CE%B7
https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=6213&-V=limmata
Η μάχη της Τύρου - Η συμβολή των Κυπρίων

- Ναυτικός Αποκλεισμός: Ο κυπριακός στόλος ανέλαβε να αποκλείσει το βόρειο λιμάνι της Τύρου (το λεγόμενο «Σιδώνιο λιμάνι»), εξουδετερώνοντας τα πλοία των Τυρίων και επιτρέποντας στον Αλέξανδρο να επιτεθεί στα τείχη. [1] Ο Ανδροκλής της Αμαθούντας, μαζί με άλλους Κύπριους βασιλιάδες, κατάφεραν να κυριεύσουν το βόρειο λιμάνι της πόλης, παρά το ότι έχασαν τις πεντήρεις τους.
- Μηχανικοί και Πολιορκητικές Μηχανές: Οι Κύπριοι, έχοντας τεράστια εμπειρία στην ξυλεία και τη ναυπηγική, έφεραν μαζί τους έμπειρους μηχανικούς. Αυτοί σχεδίασαν και συναρμολόγησαν τις βαριές πολιορκητικές μηχανές (καταπέλτες και κριούς), οι οποίες τοποθετήθηκαν πάνω σε πλοία για να σπάσουν τα θαλάσσια τείχη της Τύρου. [1, 3]
Γερμασόγεια κατά τη Φραγκοκρατία
Η Γερμασόγεια ανήκε στη κουμανταρία των Ναϊτών ιπποτών. Από τις αρχές της περιόδου της Φραγκοκρατίας και ενώ ακόμη η έδρα του τάγματος των Ναϊτών βρισκόταν στους Αγίους Τόπους, κλιμάκιο του τάγματος εγκαταστάθηκε στην Κύπρο όπου πήρε στην κατοχή του μεγάλες κτηματικές περιουσίες, όπως το χωρίο Γερμασόγεια αλλά και το Φρούριο Γερμασόγειας: Δεν σώζεται. Πιθανότατα βρισκόταν στην κορυφή λόφου προς τα δυτικά του σημερινού οικισμού.
Στη συνέχεια η περιουσία του δόθηκε στους Ιωαννίτες Ιππότες.
Ο Florio Bustron, Chronique de l'Île de Chypre, Papal Registers (Βατικανό), έδωσε λεπτομερή απογραφή περιουσίας (μύλοι, αμπελώνες), για την μεταβίβαση από τους Ναΐτες στους Ιωαννίτες και φορολογικά έσοδα.
Πηγές
https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=13260&-V=limmata&utm_source=chatgpt.com
https://www.cyprusalive.com/el/germasogeia
https://www.exodos.com.cy/el-gr/excursions/religious-monuments/limassol/agia-christina-church/
https://apsida.cut.ac.cy/items/show/16543#?c=&m=&s=&cv=&xywh=-985%2C-1%2C5040%2C2304



















Παρεκκλήσιο Αγίας Χριστίνης, Γερμασόγεια