Τα ερείπια της εκκλησίας ήταν
Προσκυνηματικό σημείο για τους Κυπρίους. Οι Φράγκοι έχτισαν τον γοτθικό
ναό επειδή το σημείο ήταν η επίσημη επισκοπική έδρα και το κοιμητήριο του Αγίου Τύχωνα.
Όμως, η γνώση ότι εκεί είχε γεννηθεί και ταφεί ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων
(ένας Άγιος-σύμβολο για τους Σταυροφόρους- Ιωαννίτες Ιππότες) ενίσχυσε
την απόφασή τους να τιμήσουν και να «λατινοποιήσουν» τον χώρο, καθώς το έβλεπαν σαν ένα μνημείο
παγκόσμιας χριστιανικής κληρονομιάς.
Ήτανε μια φορά, στο ήσυχο χωριό του Αγίου Τύχωνα, μια παράξενη ιστορία που οι παλιοί ψιθύριζαν. Έλεγαν πως, πριν από εκατοντάδες χρόνια, ιππότες είχαν περάσει από εκεί κοντά και είχαν κρύψει έναν πολύτιμο θησαυρό κάπου στη στεριά.
Ο μικρός Αντρέας και η αδερφή του, η Μαρίνα, λάτρευαν αυτές τις ιστορίες. Ένα πρωί, στην αποθήκη του παππού τους, βρήκαν έναν παλιό χάρτη της Αμαθούντας με ξεθωριασμένα γράμματα και παράξενες ζωγραφιές. Χωρίς να χάνουν χρόνο, ξεκίνησαν την αναζήτηση.
Περπάτησαν ανάμεσα σε λόφους με πολύχρωμα αγριολούλουδα και παλιές ελιές, πέρασαν από πέτρινες βρύσες και τείχη. Ο χάρτης τους οδήγησε σε μια εκκλησία που είχε πια γκρεμιστεί, κοντά στη θάλασσα.
Σκάβοντας προσεκτικά κοντά στα χαλάσματα, ανακάλυψαν ένα σιδερένιο σεντούκι θαμμένο στο χώμα. Το άνοιξαν με κόπο και, αντί για χρυσάφι ή κοσμήματα, βρήκαν πανοπλίες, αστραφτερά σπαθιά και ένα δερμάτινο σημείωμα.
Το σημείωμα έγραφε:
"Εμείς, οι Ιωαννίτες Ιππότες,
αφήσαμε εδώ τα σύμβολά μας, για να θυμούνται οι επόμενες γενιές πως η αληθινή
δύναμη βρίσκεται στην τιμή και στη γενναιότητα."
Ο Αντρέας και η Μαρίνα κοίταξαν ο ένας τον άλλον και χαμογέλασαν. Είχαν ανακαλύψει κάτι πολύ πιο πολύτιμο από έναν απλό θησαυρό: ένα κομμάτι της ιστορίας!
Η Αριάδνη δεν τον βοήθησε μόνο με τον περίφημο μίτο· του έδωσε και τη γνώση των συμβόλων και των μονοπατιών του ιερού χώρου, σαν να γνώριζε από πριν τον προορισμό του. Όταν διέφυγαν από την Κνωσό, οι άνεμοι τους έφεραν όχι κατευθείαν στην Αθήνα, αλλά στη Κύπρο — στο ιερό της Αφροδίτης, στην Αμαθούντα.
Κατά την άφιξή τους εκεί, η Αριάδνη, εξαντλημένη από την καταιγίδα κατέφυγε στο ιερό της Θεάς για προστασία. Οι ιέρειες την περιποιήθηκαν, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό της τη χάρη της θεϊκής ιέρειας. Επειδή ήταν έγκυος επέλεξε να παραμείνει στο νησί και ο Θησέας να συνεχίσει το ταξίδι του προς την Αθήνα. Μα το σώμα της δεν άντεξε και πέθανε στη γέννα.
Ο Θησέας έστειλε χρήματα και εκεί που ήταν ο τάφος της Αριάδνης χτίστηκε ο ναός της Αφροδίτης.
Γύρω από τον τάφο, καθιερώθηκαν μυστήρια τελετές κάθε άνοιξη, για να τιμηθεί η επιστροφή της ζωής από τον Άδη. Νέες ντυμένες στα λευκά, προσέφεραν άνθη και κρασί, και τραγουδούσαν ύμνους για την «Αριάδνη της Ανατολής». Ο ναός της στην Αμαθούντα, χτισμένος πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού, έγινε χώρος γυναικείων μυστηρίων και τελετών που συνέχισαν μέχρι τα πρώτα χριστιανικά χρόνια.
Ακόμη και όταν η πόλη ερημώθηκε, οι κάτοικοι θυμούνταν τον «τάφο της Αριάδνης» και προσκυνούσαν εκεί, ζητώντας παρηγοριά, γονιμότητα και ελπίδα.
Μυθολογικό υπόβαθρο:
Η Αριάδνη, κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης, βοήθησε τον Θησέα να διαφύγει από τον Λαβύρινθο, δίνοντάς του τον μίτο — ένα κουβάρι νήματος που του επέτρεψε να βρει την έξοδο μετά την εξόντωση του Μινώταυρου. Μαζί έφυγαν από την Κρήτη και, σύμφωνα με αρχαίες παραδόσεις, κατέληξαν στην Κύπρο, στην πόλη της Αμαθούντας.
Ο θάνατος της Αριάδνης:
Κατά την άφιξή τους στην Αμαθούντα, η Αριάδνη, εξαντλημένη ή και έγκυος κατά κάποιες παραδόσεις, πέθανε στο λόφο της Αμαθούντας. Ο θάνατός της συγκλόνισε τους κατοίκους, οι οποίοι την ενταφίασαν με τιμές θεάς και ταύτισαν τη μορφή της με τη Μεγάλη Μητέρα Θεά.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αρχαιολογική μαρτυρία:
Αρχαίες πηγές και τοπική παράδοση αναφέρουν ότι ο τάφος της Αριάδνης βρισκόταν στην Αμαθούντα, κοντά ή εντός του ιερού χώρου της θεάς Αφροδίτης. Ο χώρος αυτός αποτέλεσε επίκεντρο τελετών που διατηρήθηκαν για αιώνες.
Τελετές και λατρεία:
Κάθε άνοιξη τελούνταν μυστηριακές τελετές προς τιμήν της «Θεάς Αριάδνης». Νεαρές γυναίκες προσέφεραν άνθη και κρασί, ενώ ψάλλονταν ύμνοι για την αναγέννηση της ζωής και τη γονιμότητα. Οι τελετές αυτές φανερώνουν τη βαθιά σύνδεση του μύθου με τη θρησκευτική ζωή της Κύπρου.
Η Αριάδνη, η ηρωίδα της ελληνικής μυθολογίας, στην κυπριακή παράδοση γίνεται σύμβολο της θηλυκής θυσίας, της αναγέννησης και της θεϊκής σύνδεσης ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Ο μύθος της επιβίωσε μέσα από τον πολιτισμό και τη λατρεία της αρχαίας Αμαθούντας.
Οι νομισματικές εκδόσεις του βασιλιά της Αμαθούντας Πύρρου, γνωστού αποκλειστικά και μόνο από τη νομισματική του παραγωγή, χρονολογούνται στην περίοδο μετά το 385 π.Χ.. Στα νομίσματα απεικονίζεται ένα ξαπλωμένο λιοντάρι με κυπροσυλλαβική επιγραφή με το όνομα του βασιλέα. Στην οπίσθια όψη απεικονίζεται μπροστινό ημίτομο λιονταριού με ανοικτό το στόμα, κάτω από το οποίο η κυπροσυλλαβική επιγραφή pu-ru-wo-so επαναλαμβάνει το όνομα του βασιλέα.
Ο Ρόικος αποτελεί σημαντική μορφή στην ιστορία της Αμαθούντας, με την παρουσία του να τεκμηριώνεται κυρίως μέσω των νομισμάτων που εξέδωσε. Η μελέτη αυτών των νομισμάτων παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την πολιτική και οικονομική κατάσταση της Αμαθούντας κατά την αρχαϊκή και πρώιμη κλασική περίοδο.
Τα πρώτα νομίσματα που αποδίδονται στον Ρόικο χρονολογούνται μεταξύ 460 και 430 π.Χ. και φέρουν την επιγραφή του ονόματός του σε κυπροσυλλαβική γραφή. Συγκεκριμένα, πρόκειται για αργυρά σίγλους και μικρότερες υποδιαιρέσεις, με χαρακτηριστική εικονογραφία: ξαπλωμένο λιοντάρι στην εμπρόσθια όψη και το μπροστινό ημίτομο ενός λιονταριού στην οπίσθια όψη. Kyprios Character
Υπάρχει αναφορά και σε έναν δεύτερο βασιλιά με το όνομα Ρόικος, ο οποίος βασίλεψε στις αρχές ή στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Τα νομίσματά του ακολουθούν τον λεγόμενο «ροδιακό» ή «χιακό» σταθμητικό κανόνα και παρουσιάζουν παρόμοια εικονογραφία με εκείνη των προηγούμενων εκδόσεων. Kyprios Character
Σύμφωνα με φιλολογικές πηγές, όπως ο Ησύχιος και το Σούδα, αναφέρεται ένα επεισόδιο όπου ένας βασιλιάς της Αμαθούντας με το όνομα Ρόικος συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Αθηναίους. Ωστόσο, νεότερες μελέτες βασισμένες σε νομισματικά δεδομένα τοποθετούν αυτό το γεγονός σε προγενέστερη περίοδο, πιθανώς πριν από τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Bryn Mawr Classical Review
Το 2002, οι ιταλικές αρχές κατέσχεσαν περίπου 10.000 αρχαία νομίσματα, εκ των οποίων 150 ήταν κυπριακής προέλευσης. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε κοντά στα σύνορα με το Σαν Μαρίνο, μετά από πληροφορίες της Interpol για διαδικτυακή πώληση αρχαιοτήτων από εταιρεία με έδρα την περιοχή. Η έρευνα αποκάλυψε εγκληματική οργάνωση που αποκόμιζε εκατομμύρια ευρώ από την πώληση κλεμμένων αρχαιοτήτων στην Ιταλία και το εξωτερικό .NOMISMACyprus Mail Archive
Ανάμεσα στα κατασχεθέντα ευρήματα ήταν 161 αργυρά νομίσματα του 4ου αιώνα π.Χ., τα οποία αποδόθηκαν στην αρχαία πόλη της Αμαθούντας. Τα νομίσματα απεικονίζουν κεφαλή λιονταριού στη μία όψη και διάφορα σύμβολα και γράμματα στην άλλη. Η επιστροφή τους στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2003, σε τελετή στο Κυπριακό Μουσείο, παρουσία του Ιταλού Υπουργού Πολιτισμού και του Κύπριου Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων .Cyprus Mail Archive
Η σημασία αυτών των νομισμάτων είναι ιδιαίτερη, καθώς η Κύπρος διαθέτει ελάχιστα νομίσματα από την Αμαθούντα αυτής της περιόδου. Η επιστροφή τους αποτελεί σημαντικό βήμα στην καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών και ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ Κύπρου και Ιταλίας στον τομέα της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.NOMISMA+2Cyprus Times+2Reporter Cyprus | Ειδήσεις Κύπρος+2
Τα νομίσματα βρίσκονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λεμεσού.
