Η Περιφέρεια της Αμαθούντας κατά τη Ρωμαϊκή εποχή (3ος αιώνας μ.Χ.) εκτεινόταν σε όλο το νότιο και κεντρικό κομμάτι του νησιού. Η περιφέρεια αυτή καλύπτει τη νότια ακτογραμμή και εισχωρεί βαθιά στην ενδοχώρα. Εκτείνεται από το Κούριο (δυτικά της Λεμεσού), περνά από την έδρα, την Αμαθούντα, και φτάνει ανατολικά μέχρι το Κίτιο (Λάρνακα). Ανεβαίνει προς τους πρόποδες του Τροόδους και την κεντρική πεδιάδα, αγκαλιάζοντας την πλούσια σε μέταλλα Ταμασσό.
Η Μετατροπή του Θεάτρου του Κουρίου σε Αρένα
Στις αρχές του
3ου αιώνα μ.Χ., το εντυπωσιακό
Αρχαίο Θέατρο του Κουρίου υπέστη ριζικές τροποποιήσεις για να εξυπηρετήσει τις ρωμαϊκές συνήθειες.
[1]- Οι πρώτες σειρές των καθισμάτων αφαιρέθηκαν και χτίστηκε ένας ψηλός προστατευτικός τοίχος γύρω από την ορχήστρα.
- Ο τοίχος αυτός ήταν απαραίτητος για την ασφάλεια των θεατών, καθώς το θέατρο μετατράπηκε σε αρένα για θηριομαχίες (venationes) και αγώνες μονομάχων. [1, 2, 3]
Στην Οικία των Μονομάχων στο Κούριο, σώζονται μοναδικά ψηφιδωτά
(3ος αιώνας μ.Χ.) που απεικονίζουν μονομάχους. Το εντυπωσιακό είναι ότι οι
μορφές συνοδεύονται από τα ονόματά τους, γραμμένα στα ελληνικά.
Γνωρίζουμε τους εξής:
- Μαργαρείτης
- Ελληνικός
- Λύτρας
- Δαρείος – πιθανότατα ο διαιτητής ή εκπαιδευτής του
αγώνα.
Το Θέαμα με τους Αγριόχοιρους
Στις θηριομαχίες
της επαρχιακής Ρώμης, όπως ήταν η Κύπρος, η εισαγωγή εξωτικών ζώων (όπως
λιοντάρια ή τίγρεις) ήταν εξαιρετικά ακριβή.
- Για τον λόγο αυτό, οι διοργανωτές
χρησιμοποιούσαν κυρίως ντόπια άγρια ζώα, με τον αγριόχοιρο
να αποτελεί το πιο δημοφιλές, επικίνδυνο και επιθετικό θηρίο του νησιού.
- Οι μονομάχοι (συγκεκριμένα οι venatores, δηλαδή οι εκπαιδευμένοι κυνηγοί της αρένας) αντιμετώπιζαν τους
αγριόχοιρους προσφέροντας ένα βίαιο θέαμα που συμβόλιζε την επικράτηση του
ανθρώπου πάνω στην άγρια φύση. [1, 2]
